DEEL IV · DE GEMEENTE IN HET NIEUWE TESTAMENT
22De maaltijd
van de Heer
Aan de tafel kijkt de gemeente terug naar Jezus’ zelfgave, ontvangt zij gemeenschap in het heden en ziet zij uit naar Zijn komst.
De maaltijd van de Heer heette in onze gemeente het Avondmaal. Voor Shannon en mij was het vooral een moment van dankbaarheid voor Jezus’ offer en gemeenschap met Hem.
Toch kon de oproep om jezelf te onderzoeken klinken alsof je eerst vrijwel volmaakt moest zijn. Later lazen we 1 Korintiërs 11 nadrukkelijker in zijn verband. Paulus spreekt daar tot een gemeente waarin sommigen overvloedig eten terwijl anderen honger hebben en worden vernederd.
Terugkijken, deelnemen en vooruitzien
De maaltijd kijkt terug naar Jezus’ zelfgave aan het kruis. Zij beleeft in het heden gemeenschap met Christus en met elkaar. En zij kijkt vooruit: de gemeente verkondigt Zijn dood totdat Hij komt.
Wanneer de vorm zichzelf tegenspreekt
In Korinthe komen de gelovigen samen, maar hun bijeenkomst doet meer kwaad dan goed. Sommigen beginnen met hun eigen maaltijd. De een heeft honger terwijl een ander dronken is. Wie niets heeft, wordt beschaamd.
De juiste woorden en elementen zijn onvoldoende wanneer het gedrag Jezus’ zelfgave ontkent. Een gemeente kan brood en beker correct uitdelen en tegelijk de betekenis beschadigen wanneer mensen met minder bezit, status of invloed worden vergeten.
De tafel spreekt drie woorden
Een stukje brood of een echte maaltijd?
In Korinthe was de maaltijd omvangrijk genoeg voor honger en dronkenschap. Een volledige maaltijdcontext is daarom waarschijnlijk. Daaruit volgt niet dat een klein stukje brood en een beker ongeldig zijn. Iedere vorm moet wel vragen of gemeenschap, dankzegging, gelijkwaardigheid en zorg zichtbaar worden.